زمینه و هدف: واژینوز باکتریال، شایعترین نوع واژینیت در سنین باروری بوده و نوعی تغییر در فلور باکتریایی واژن است که به از بین رفتن باکتری های مولد پراکسید هیدروژن و رشد بیش از اندازه باکتری ها، با غلبه باکتری های بی هوازی می انجامد. هرچند مترونیدازول به عنوان موثرترین دارو در درمان این بیماری پیشنهاد شده اما هیچ آنتی بیوتیکی در درمان و پیشگیری از این بیماری به طور کامل موثر نبوده است. باتوجه به عوارض متعدد همراه با داروهای شیمیایی، مقاومت میکروارگانیسم ها به این دارو ها و همچنین احساس نیاز به رژیم درمانی جدید جهت بهبود کارآیی درمان های موجود، نیاز به بررسی مکمل ها و روش های نوین درمان این بیماری می باشد. رایج ترین و کم ضررترین درمان پیشنهادی و مکمل واژینوز باکتریال که کارایی آن در محیط Invitro به اثبات رسیده است جایگزین سازی دوباره لاکتوباسیل ها با ماست یا کپسول (پروبیوتیک ها) می باشد. مواد و روش ها: پس از جستجو در پایگاههای اطلاعاتی Pubmed ،Science direct ،Scopus و Ovid پس از بررسی حدود 40 منبع اطلاعاتی یافته های زیر به دست امد. یافته ها: پروبیوتیک ها به میکروارگانیسم های زنده ای اطلاق می شوند که می توانند ضمن عبور از دستگاه گوارش زنده بمانند و اثرات سودمند بر میزبان برجا بگذارند. به طور کلی مکانیسم عمل پروبیوتیک ها ناشناخته است اما از مکانیسم های پیشنهادی درباره تاثیر این مکمل ها می توان به تولید مواد ضد میکروبی، رقابت بر سر اشغال گیرنده های سلولی میزبان، رقابت با میکروب های بیماری زا بر سر مواد غذایی موجود، توانایی تغییر گیرنده های ویژه میکروارگانیسم های بیماری زا در سطح سلول های میزبان، کاهش PH محیط، افزایش پاسخ ایمنی، کمک به جذب مواد غذایی و ساخت انواع ویتامین ها اشاره کرد.

هدف: نظر به شیوع بالای عفونتهای اورژینتال و کمبود اطلاعات در مورد ارتباط بین واژینوز باکتریال و عفونت اداری در کشور، این مطالعه در بیماران مراجعه کننده به بیمارستان شهدای تجریش در سالهای 1381-1380 انجام گرفت.روش کار: این مطالعه مورد - شاهدی روی 134 فرد صورت گرفت. بیماران با عفونت ادراری وقتی محسوب می شدند؛ که علایم و کشت مثبت ادراری داشتند. افراد شاهد خانمهایی بودند که کشت ادراری منفی داشتند و با گروه بیماران از نظر سن؛ تعداد دفعات مقاربت، سالهای ازدواج و نوع پیش گیری از بارداری با یکدیگر مشابه بودند. تشخیص واژینوز باکتریال بر مبنای معیار (کرایتریای) Amsel در هر دو گروه گذاشته می شد. نتایج مطالعه با استفاده از روشهای آماری chi-square, test مقایسه شدند و خطر نسبی و ضریب اطمینان در دو گروه محاسبه گردید.نتایج: 67 بیمار با عفونت ادراری با 67 خانم شاهد بدون عفونت ادراری مقایسه شدند. واژینوز باکتریال در 40.3% در خانمهای گروه شاهد و 62.7% در خانمهای بیمار وجود داشت p<0.01 , OR= 2.49)) ترشحات با مشخصه واژینوز باکتریال و ph بیش از 4.5 در 91% و آزمون ویف مثبت در 74% و سلول کلیدی (clue cell) در 72% بیماران با واژینوز باکتریال وجود داشت.نتیجه گیری: افراد با عفونت ادراری بیش از افراد شاهد، دچار واژینوز باکتریال بودند. برای پیش گیری از عفونت اداری، تشخیص و درمان واژینوز باکتریال پیشنهاد می گردد. مطالعات تجربی بیشتری در این زمینه و به خصوص در مورد خانمهای حامله توصیه می شود.

از آنجایی که زایمان زودرس، یکی از عوارض پر دردسر و پرهزینه همراه با حاملگی است که متوقف کردن آن نیز معمولا با موفقیت صورت نمی گیرد؛ پیشگیری از بروز آن در اغلب موارد اهمیت چشمگیری دارد. شواهدی وجود دارد که واژینوزباکتریال، یکی از عاملهای خطر برای بروز زایمان زودرس می باشد. بنابراین مطالعه حاضر به منظر بررسی میزان شیوع عفونت واژینوزباکتریال در زایمانهای زودرس در مقایسه با زایمانهای ترم انجام شده است. از 300 نمونه که 200 نفر داری علائم زایمان ترم و 100 نفر دارای علائم زایمان زودرس بودند؛ نمونه هایی جهت بررسی مستقیم و کشت از واژن گرفته شد. نتایج نشان دهنده افزایش شیوع واژینوزباکتریال حدود 29 درصد در گروه با زایمان زودرس در مقایسه با 12 درصد در گروهی بود که زایمان ترم داشتند. واژینوزباکتریال به عنوان عامل موثر بر شروع زایمان زودرس باید به صورت یک عامل قابل تشخیص و درمان مورد توجه قرار گیرد.

سابقه و هدف: با توجه به شیوع بالای عفونت های دستگاه ادراری تناسلی و نظر به عدم اطلاع از شیوع واژینوز باکتریال در مبتلایان به عفونت ادراری در کشور، به منظور تعیین وضعیت رابطه دو مورد فوق این تحقیق روی مراجعین بیمارستان شهدای تجریش در سال های 81-1380 انجام گرفت. مواد و روش ها: تحقیق به روش مورد ـ شاهدی روی 134 نفر انجام شد. افرادی که با علایم یا نشانه های بالینی عفونت سیستم ادراری تناسلی مراجعه و دارای کشت ادراری مثبت بودند به عنوان فرد مبتلا در نظر گرفته شدند. همزمان در همان مرکز خانم هایی که کشت منفی ادراری داشتند و از لحاظ سن، دفعات مقاربت، سال های ازدواج و روش پیشگیری از بارداری مشابه فرد مورد نظر بودند، به عنوان شاهد تلقی شدند. ابتلا به واژینوزباکتریال در کلیه افراد دو گروه بر اساس معیارهای استاندارد Amsel تعیین شد. افراد دو گروه با آزمون های تی و کای دو مقایسه و خطر نسبی و فاصله اطمینان آن در جامعه محاسبه شد. یافته ها: تعداد 67 نفر مبتلا به عفونت ادراری و 67 نفر فرد سالم مورد مطالعه قرار گرفتند که از نظر خصوصیات فردی و عوامل تاثیر گذار مشابه بودند. در افراد شاهد 3/40 درصد و در گروه مورد 7/62 درصد واژینوز باکتریال گزارش شد (P<0.01 و OR=2.5). ترشح مشخصه واژینوز باکتریال و پی اچ بالای 5/4 در 91 درصد مبتلایان و تست ویف مثبت در 74 درصد و مشاهده سلول های کلیدی در 72 درصد مبتلایان به واژینوز باکتریال گزارش شد. نتیجه گیری و توصیه ها: افراد مبتلا به عفونت ادراری بیشتر از گروه شاهد در مواجهه با واژینیت باکتریال بوده اند. انجام مطالعات تجربی برای بررسی دقیق تر تاثیر درمان واژینوز باکتریال در پیش گیری از عفونت ادراری و هم چنین توجه بیشتر در خانم های حامله توصیه می شود.

مقدمه واژینوز باکتریایی، شایع ترین عفونت دستگاه تناسلی تحتانی در زنان سنین باروری است. عامل ایجاد کننده آن، اغلب باکتری گاردنرلا واژینالیس است که در همیاری با سایر باکتری های بی هوازی مانند اتوپوبیوم واژینه، موبیلنکوس کورتسی و مگاسفرا نوع یک، در ایجاد این عارضه دخالت دارند. مطالعه حاضر با هدف معیارهای سنجش مولکولی (PCR) در شناسایی و تشخیص واژینوز باکتریال در زنان انجام شد. روش کار این مطالعه توصیفی از شهریور سال 1395 تا مهر 1396 بر روی 100 زن مراجعه کننده به درمانگاه زنان و زایمان بیمارستان الزهراء و مطب های خصوصی شهر رشت انجام شد. این افراد از لحاظ واژینوز باکتریال مورد معاینه و آزمایش قرار گرفتند. حضور گاردنرلا واژینالیس با استفاده از 5 روش مختلف آزمایشگاهی بر اساس معیارهای آمسل و مولکولی شامل: تعیین مشخصات ظاهری، تعیین pH، آزمایش وایف و مشاهده Clue cell در اسمیر مستقیم و انجام واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) با استفاده از پرایمرهای اختصاصی بر روی DNA استخراج شده از نمونه های واژینال مورد ارزیابی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 21) و آزمون کای اسکوئر انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها در این مطالعه از مجموع 100 زن مشکوک به عفونت واژن که مورد معاینه قرار گرفتند با استفاده از روش آمسل، در 31 نفر (31%) عفونت واژینوزیس تایید گردید. با استفاده از روش مولکولی PCR در این زنان مبتلا به واژینوزیس (روش آمسل)، باکتری گاردنرلا واژینوزیس در 14 نفر (45%) وآتوپوبیوم واژینه در 10 نفر (%32) تایید گردید. نتیجه گیری با استفاده از روش PCR مشخص شد گاردنرلا واژینالیس و اتوپوبیوم واژینه در زنان 35-18 ساله مبتلا به واژینوز باکتریایی نقش بالایی دارد و بیان کننده نقش این دو باکتری در ایجاد بیماری واژینوز باکتریال است.

سابقه و هدف: نوزادانی که نارس به دنیا می آیند در معرض افزایش خطر ابتلا به فلج مغزی، مشکلات تنفسی و تاخیر در رشد هستند. واژینوز باکتریایی، وضعیتی که باعث التهاب غشای جنین، واژینیت و التهاب دهانه رحم می شود، می تواند منجر به پارگی زودرس پرده ها و زایمان شود. هدف از این مطالعه تعیین میزان شیوع واژینوز باکتریایی در زنان بارداری است که بین هفته های 20 تا 36 حاملگی، زایمان زودرس را تجربه می کنند. مواد و روش ها: این مطالعه مقطعی بر روی 100 مورد زایمان زودرس بین هفته های 36-20 حاملگی انجام شد. متغیرهای مرتبط با واژینوز باکتریایی و داده های اپیدمیولوژیک و بالینی مربوطه جمع آوری و مورد بررسی قرار گرفت. برای تشخیص واژینو باکتریایی از معیارهای Amsel برای تشخیص استفاده شد. یافته ها: شیوع واژینوز باکتریایی در زنان باردار با زایمان زودرس 44 نفر (44%) بود. از میان موارد مثبت واژینوز باکتریایی، 28 نفر (63/6%) بین 25 تا 44 سال سن داشتند. 56 نفر (56%) از کسانی که تست واژینوز باکتریایی منفی داشتند، زایمان زودرس داشتند. ارتباط معنی داری بین واژینوز باکتریایی و سکونت در مناطق شهری مشاهده شد (0/05>p). علاوه بر این، واژینوز باکتریایی به طور قابل توجهی با پارگی زودرس غشاها همراه بود (0/05>p). عفونت واژینال نیز در موارد واژینوز باکتریایی منفی بیشتر بود (0/05>p). هیچ ارتباط آماری معنی داری بین واژینوز باکتریایی و خطر سقط جنین یا سقط جنین یافت نشد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که شیوع واژینوز باکتریایی در بیماران با زایمان زودرس نسبتاً بالا است. واژینوز باکتریایی به طور قابل توجهی در میان بیماران ساکن مناطق شهری شایع تر بوده و با پارگی زودرس غشاها و انواع خاصی از زایمان زودرس مرتبط می باشد.